Bolesław Fichna prawie całe swoje życie mieszkał w rodzinnej Łodzi. Z wykształcenia był prawnikiem, co pozwalało mu na wykonywanie zawodu adwokata. Fichna był człowiekiem niezwykle patriotycznym i walczył o odrodzenie Polski, w szczególności na polu bitwy w ramach legionistów Józefa Piłsudskiego. W latach międzywojennych aktywnie uczestniczył w działalności politycznej i społecznej. W lipcu 1939 roku podczas obchodów rocznicy bitwy pod Grunwaldem na łódzkim Placu Wolności wygłosił 15-minutowe przemówienie, w którym ostrzegł łodzian przed groźbą ataku hitlerowskich Niemiec i wezwał ich do obrony — podaje lodzski.eu.
Młode lata i I wojna światowa
Przyszły polityk i prawnik Bolesław Fichna urodził się 23 lutego 1891 roku w Łodzi. Jego ojciec Franciszek był rzemieślnikiem i wraz z żoną Antonią wychowywali jeszcze jednego syna – Alfonsa.
Młody Bolesław Fichna uczył się w rosyjskim rządowym gimnazjum męskim mieszczącym się przy ulicy Henryka Sienkiewicza (kiedyś Mykołajewska). Jako uczeń gimnazjum brał czynny udział w wydarzeniach rewolucyjnych w latach 1905-1907. Podczas strajku szkolnego w 1905 roku wstąpił do Związku Młodzieży Polskiej „Przyszłość”. Od najmłodszych lat nie bał się wyrażać swojej nieprzychylności wobec władz rosyjskich i walczył o przywrócenie niepodległości Państwa Polskiego. Za to został aresztowany i wydalony z ówczesnego Królestwa Polskiego.
Egzaminy maturalne zdał w 1911 roku, po powrocie do rodzinnego miasta, w Gimnazjum Polskim im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. Powstanie tej polskojęzycznej szkoły stało się możliwe po fali strajków w miastach Królestwa Polskiego w 1905 roku.
Wykształcenie wyższe zdobył na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Na jednej z najstarszych uczelni wyższych w Europie Fichna studiował prawo.
A potem przyszła I wojna światowa, wraz z wybuchem której Bolesław Fichna wstąpił w szeregi Legionistów Piłsudskiego, ochotniczej polskiej jednostki wojskowej stworzonej przez Józefa Piłsudskiego w latach 1914-1918. Działała ona w ramach armii austro-węgierskiej i walczyła o przywrócenie Polsce niepodległości.
Podczas jednej z bitew Fichna został ciężko ranny, ale przeżył. Jego starszy brat, Alfons, miał mniej szczęścia — w 1915 roku zginął podczas walki.
W 1916 roku Bolesław Fichna wrócił do Łodzi w stopniu oficera Legionów Polskich. Od 1917 roku był komendantem Polskiej Organizacji Wojskowej w rodzinnym mieście.
W 1918 roku kontynuował pracę naukową i uzyskał tytuł doktora na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas wojny polsko-bolszewickiej (14 lutego 1919 — 18 października 1920) Fichna zgłosił się na ochotnika do wojska. Po zakończeniu działań wojennych został powołany do rezerwy oficerskiej.
Działalność polityczna i adwokacka
Jako człowiek o uczuciach patriotycznych, Bolesław Fichna z ogromną radością przyjął odzyskanie przez Polskę państwowości pod koniec 1918 roku.
Jako człowiek o uczuciach patriotycznych, Bolesław Fichna z ogromną radością przyjął odzyskanie przez Polskę państwowości pod koniec 1918 roku. W okresie międzywojennym aktywnie zajmował się prawem i polityką. Był również aktywnym członkiem łódzkiego samorządu miejskiego. W latach 1923-1927 był przewodniczącym łódzkiej Rady Miejskiej. To z jego inicjatywy ówczesna Rada Miejska podjęła uchwałę o budowie Grobu Nieznanego Żołnierza w Łodzi, symbolicznego pomnika bezimiennych żołnierzy poległych na polach bitew w czasie I wojny światowej. Był też jednym z założycieli organizacji pozarządowej „Towarzystwo Przyjaciół Łodzi”.
W 1924 r. rozpoczął praktykę prawniczą. W latach 1930-1935 był posłem na Sejm RP. Do Sejmu został wybrany z listy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem, który został założony przez zwolenników ówczesnego premiera Józefa Piłsudskiego.
W latach 1938-1939 był senatorem RP z organizacji politycznej Obóz Zjednoczenia Narodowego.
Wielu mieszkańców Łodzi w okresie międzywojennym zapamiętało Bolesława Fichnę za jego płomienne przemówienie na Placu Wolności podczas uroczystości związanych z rocznicą bitwy pod Grunwaldem. Był to lipiec 1939 roku. Fichna ostrzegał przed możliwym atakiem nazistów na Polskę i wzywał łodzian do obrony przed hitlerowcami.
Podczas II wojny światowej Bolesław Fichna działał w ruchu podziemnym, brał udział w Powstaniu Warszawskim, został schwytany przez Niemców i osadzony w obozie koncentracyjnym w niemieckim mieście Dachau. Potem Fichna został przeniesiony do obozu koncentracyjnego we Flossenburgu. Zginął 22 kwietnia 1945 roku podczas likwidacji obozu.
W 1992 roku na budynku Sejmu RP odsłonięto tablicę pamiątkową z nazwiskami 296 posłów i senatorów, którzy zginęli podczas II Wojny Światowej. Wśród nich znalazło się nazwisko Bolesława Fichny.
Był to sposób na uczczenie pamięci wybitnego łodzianina, który marzył i robił wszystko, aby jego kraj był niepodległy.